O książkach

"Batman Apollo" to kontynuacja "Empire V" w której poznajemy dalsze losy Ramy, Hery (Isztar) oraz innych wampirów z rosyjskiego podwórka. Zapewne da się ją czytać osobno, gdyż autor na początku książki daje streszczenie najważniejszych wampirycznych kwestii, filozofii glamouru i dyskursu jak i podsumowuje dotychczasowe przygody Ramy. Natomiast biorąc pod uwagę, że mimo konkretnego streszczenia i wprowadzenia, niezorientowanemu czytelnikowi trudno będzie się znaleźć w uniwersum świata pielewinowych wampirów, czytania "Batmana" bez poznania pierwszej części mija się z celem. Patrząc na całokształt "Batman Apollo" w mojej opinii jest trudniejszy i nudniejszy niż "Empire V". Głównie przez niezwykle pokręconą akcję, dziwne zwroty i przytłaczającą wręcz ilość filozofii wampirycznej i podsumowania kondycji współczesnego świata. W tej części Rama jako kochanek wielkiej myszy jest jednym z uprzywilejowanych wampirów i trafia na szkolen...

"Empire V" leżało na półce nietknięte przez ponad dwa lata. Wiedziałam, że tam jest i że na pewno lektura tej powieści mnie  nie zawiedzie. Bo jak? Postmodernistyczna książka o wampirach miałaby mnie zawieść? Nigdy! W końcu sięgnęłam, lekko z przymusu czytelniczego, gdyż z biblioteki przyniosłam część drugą - Batman Apollo i już skończyły się wymówki, że później. Pojawił się idealny czas na "Empire V". Jak się spodziewałam książka jest rewelacyjna. Tylko Pielewin potrafi zmieszać najróżniejsze kulturowo, historyczne przekazy, przemielić je z rosyjską historią najnowszą i polityką, dodać do tego parę nowych trendów rynkowych i zjawisk kultury masowej, a z całości ulepić książkę od której pod względem treści, stylu i języka nie sposób się oderwać. Ciężko przedstawić fabułę Empire V, gdyż jak to u Pielewina jest ona niezwykle zakręcona i roi się od absurdów. Głównym bohaterem jest Roma, życiowy nieudacznik mieszkający z matką, którego od najmłodszych lat prześl...

Dawno nie czytałam tak irytującej książki. Według opisu, książka wydawała się niezwykle ciekawa - starożytny trup i współczesne ofiary na stanowiskach archeologicznych w pobliżu Troi. Morderca, który odtwarza starożytne zbrodnie i przerażeni archeologowie, którzy podejrzewają, że jeden składa ofiary z ludzi. Tymczasem powieść jest naprawdę ciężkostrawna, i nie chodzi tutaj o poziom skomplikowania albo poetyckość języka, co raczej toporną momentami akcję, przerysowane postaci, pełno powtórzeń i niezwykle irytującego głównego bohatera, który w rozwiązywaniu zbrodni mota się jak mucha na lepie. Pierwsza rzecz, która nie przypadła mi do gustu, to postaci archeologów o zagranicznych imionach i nazwiskach, które zachowują się jak Polacy. Skoro już autorka poszła w stronę międzynarodowego środowiska, mogła bardziej postarać się o dywersyfikację zachowań i dopasować je do kultury pochodzenia. Akcja kryminalna jest dziwna, szczególnie, że nie wiadomo jakie znaczenie mają mieć niektór...

Przeczytałam nową książkę Camili Lackberg gdy tylko się ukazała w Polsce. Mam dużą sympatię do autorki i stworzonych przez nią bohaterów. Powrót do Fjalbacki jest jak wycieczka do rodzinnej miejscowości, gdzie wszystkich znamy, ale zaskakują nas najnowsze ploteczki i historie o tym co wydarzyło się w międzyczasie gdy nas nie było. Wiemy czego się spodziewać, znamy historie bohaterów i ich sposób działania. Nie dziwi nas, że Patrick jest kiepskim kierowcą a Erica lubi działać na własną rękę nie informując o tym nikogo. Zaskakujące zawsze jest historia kryminalna, ale ta w każdej z książek Pani Lackberg podana jest podobnie - wydarzenia obecne mieszają się z wydarzeniami z przeszłości, powoli odkrywamy kolejne tajemnice, których możemy się w międzyczasie domyślać. W pogromcy lwów splatają nam się dwa wątki - kobiety zamkniętej w więzieniu za zabójstwo jej męża - byłego pogromcy lwów oraz porwania, tortury i zabójstwa nastolatek. Na drogę we Fjalbace wychodzi porwana przed kilkom...

"Na Hester Street topnieje śnieg" - to książka, której akcja toczy się w pierwszych dziesięcioleciach XX wieku. Akcja rozpoczyna się we wrześniu 1929 roku. Świat jeszcze pławi się w dobrobycie szalonych lat dwudziestych. Hollywood powoli wkracza w swój złoty wiek. Wielkie gwiazdy jak Charlie Chaplin, Marion Davies, Greta Garbo  tworzą swoje filmy i inspirują miliony fanów.  Nikt jeszcze nie wie, że już wkrótce światową gospodarką zatrzęsie "czarny czwartek", którego wpływ na życie ludzi i globalną politykę będzie odczuwalny jeszcze wiele lat później... Ale nie wybiegajmy w przyszłość. Jest dzień corocznego przyjęcia u Maxa i Eleanor Beechamów - reżysera i aktorki uchodzących w towarzystwie za idealną parę. Tego wieczora do ich luksusowej willi zawitają znowu największe gwiazdy tamtych czasów aby cała noc bawić się w iście królewskim stylu.  Dzień po nim, przyniesie jednak konsekwencje, które znacząco wpłyną na życie bohaterów i przyspieszą rozpad ich zwią...

Zanim książka miała swoją premierę czytałam opinie w internecie, że Jürgen Roth w czasie swojego dziennikarskiego śledztwa miał dostęp do kontrowersyjnych i tajnych materiałów niemieckich służb wywiadowczych, których ujawnienie spowoduje burzę w Polsce i na arenie międzynarodowej. Po premierze książki temat jakoś ucichł. Burzy nie było, a książka po cichu pojawiła się na półkach księgarń i bibliotek. Ja trafiłam na nią w bibliotece i chętnie się z nią zapoznałam. Książka podzielona jest na dwie części - pierwsza dotycząca sowieckiej i rosyjskiej polityki oraz propagandy, ze szczególnym naciskiem na "zamiatanie pod dywan" trudnych tematów i likwidowanie osób, które mogłyby zagrozić Rosji jak Litwinienko bądź Politkowska. W tym rozdziale Roth nawiązuje również do tematów jego poprzednich książek, wyciągając jeszcze raz powiązania Gerharda Schroedera (były kanclerz Niemiec) z Gazpromem. Rozdział ten porusza również teoretyczne założenie, co jeśli katastrofa w Smoleńsku m...

Ferdinand von Schirach to wnuk zbrodniarza z czasów hitlerowskich Baldura von Schiracha oraz uznany niemiecki prawnik. Rys biograficzny przytaczam ze względu na nietypowe nazwisko. "Wina" to zbiór 12 opowiadań z historii prowadzonych przez autora procesów sądowych. Język opowiadań jest precyzyjny i konkretny, jak mowa prawnika. Ton neutralny, mimo że autor opisuje naprawdę makabryczne zbrodnie jak zbiorowy gwałt, przemoc w rodzinie, morderstwo czy też molestowanie nieletnich. Całość czyta się dobrze, ale nie jednym tchem. Niektóre z historii są naprawdę bardzo mocne. Autor dodaje pewne tło zdarzeniowe do każdej z opowieści i próbuje pokazać część zdarzeń z perspektywy jego bohatera, zanim przejdzie do prawniczych konkretów. Jednakże sposób przedstawienia zdarzeń jest beznamiętny - bohaterowie nie mają wpływu na swój los, który już się dokonał. Autor przedstawia zbrodnie i stojące za nimi historie, bez sympatyzowania albo negowania postaci w nie uwikłanych. Ciekawa pozy...