O książkach

Trudno oderwać mi się od cyklu Pani Katarzyny Puzyńskiej. Przeczytam jeden kryminał i mimo stosu innych książek na półkach i na czytniku, nie mogę się powstrzymać i sięgam po kolejny. Zapewniają mi idealną rozrywkę i wypełnienie czasu. Odkryłam autorkę niedawno, bo w marcu 2016 - co w sumie dobrze się składa, gdyż na najnowsza powieść - Łaskuna - nie musiałam długo czekać :) Trzydziesta pierwsza   To trzecia książka z cyklu. W mojej opinii najlepsza. Jak i w innych częściach serii, akcja dzieje się w przeszłości i w teraźniejszości.  W lasku koło Lipowa znajdują się opuszczone budynki po sekcie, która działała tam w latach 60. Fanatyczny przywódca sekty doprowadził wszystkich swoich wyznawców do masowego samobójstwa, a ich zwłoki odkryto w "Nawiedzonym Lasku". Do Lipowa przybywa doktor socjologii, który pisze pracę na temat sekty. Zamieszkuje w pensjonacie "Wrzosy". Właściciel pensjonatu to wdowiec po policjantce, która zginęła w pożarze w latach 90...

Dopóki nie ruszyła w mediach machina promująca "Górę Tajget" byłam zupełnie obojętna na tą książkę, gdyż wydawało mi się, że to kolejna relacja z podróży. Co oczywiście było założeniem błędnym. "Góra Tajget" to książka opowiadająca o zabiciu 200 dzieci przez nazistowskich lekarzy w szpitalu psychiatrycznym w Lublińcu w czasie drugiej wojny światowej. Eksterminacja odbywała się czasami za cichym przyzwoleniem rodziców, którzy oddawali krnąbrne latorośle do szpitala psychiatrycznego kładąc ich dziecięce rozwydrzenie na karb choroby psychicznej. Ale "Góra Tajget" to również książka o dramacie wojny, wybielaniu własnego sumienia, ludzkim okrucieństwie oraz strachu o najbliższych. Porusza w czytelniku emocje, które dla naszego psychicznego komfortu są głęboko ukryte. Powieść składa się z łączących się z sobą pewnymi szczegółami i zdarzeniami historii. Jest historia współczesna - farmaceuty prowadzącego swoją aptekę w szpitalu, który po narodzinach córk...

"Więcej czerwieni" to druga książka z Lipowskiego cyklu Katarzyny Puzyńskiej. Wpływy Camili Lacbkerg są w niej mniej wyczuwalne, za to postaci nabierają bardziej realnych cech, a intryga kryminalna ocieka krwią. Czytając książki po kolei, widać, że autorka rozwija się z powieści na powieść. W drugiej części cyklu akcja toczy się w ośrodku wypoczynkowym"Słoneczna Dolina" nad jeziorem Bachotek, oraz w sąsiadujących miejscowościach - Lipowo oraz Kolonia Żabie Doły. Na poboczu zostają znalezione zwłoki dwóch mieszkanek Kolonii Żabie Doły. Obie okaleczone w dziwny sposób, przed zabiciem przetrzymywane i torturowane. Powoli dołączają do nich kolejne ofiary z podobnym modus operandi. Sprawa komplikuje się, gdy okazuje się, że wszystkie ofiary chodziły do jednej klasy w lokalnej szkole. Policja - głównie Daniel Podgórski i charakterystyczna komisarz Kopp prowadzą śledztwo napotykając na milczenie, niedomówienia i wzajemne oskarżenia. Podejrzewają działania sery...

Książka o której było bardzo głośno. Obsypana nagrodami i pozytywnymi recencjami, bestseller w Stanach który zauroczył nawet prezydenta Obamę. Rozbudziła we mnie wielkie nadzieje, które na szczęście zaspokoiła. Czytałam Fatum i Furię długo, a to dlatego, że napisana jest pięknym językiem który należy smakować jak najlepsze pralinki. Jest intensywna. Ma w sobie miłość, kłamstwa, sztukę, szaleństwo artystów, Nowy Jork i codzienność. To historia o małżeństwie, w której ktoś to od paru dobrych lat żyje w "zalegalizowanym" związku może odnaleźć fragmenty swojego życia. Nie chce podsumowywać tej książki, przytaczać biografii postaci ani ogólnego szkicu akcji.  To nie o to w niej chodzi. Tę historię się degustuje. Dla niektórych może wydać się pretensjonalna, dla mnie była idealnie wyważona między wzniosłością a trywialnością. Momentami lektura przypominała mi romantyzm magiczny Marqueza. Czas książki pędzie w zastraszającym tempie. Pierwsza część, bardziej skupiona...

Na forum z którego czerpię inspiracje literackie pojawiła się całkiem niedawno dyskusja na temat polskich kryminałów. Oprócz uwielbianego przeze mnie Miłoszewskiego szczególnie chwalona była również Katarzyna Puzyńska.  "Motylek" przypominał mi momentami Camillę Lackberg, szczególnie ze względu na pewne analogie związane z miejscami i postaciami książki. Miejsce akcji to Lipowo - mała miejscowość turystyczna, która ożywia się głównie latem (polska Fjalbacka?) Główna bohaterka żeńska, to Weronika Nowakowska - która po rozwodzie z mężem kupiła wiedziona impulsem stary dworek i wprowadziła się do niego uciekając z Warszawy (podobnie do Eriki Falck, która zostawiła duże miasto i wróciła do Fjalebacki). Bohater męski to lekko pulchny szef posterunku Daniel Podgórski (kogo wam on przypomina?), który na dodatek nawiązuje romans z Weroniką. Jest jeszcze troje policjantów - którzy też przypominają załogę z książek Pani Lackberg oraz matka Daniela, która się wszystkimi opiekuje i ...

Wyruszając do Nowego Jorku chciałam poznać miasto ze strony bardziej mieszkańca niż przeciętnego turysty. Oczywiście odklepałam najważniejsze miejsca jak Empire State Building, WTC czy Central Park. Ale zależało mi też na czymś bardziej dla insiderów. Dlatego mimo posiadania różnych książek na temat miasta i jego historii, jak i przewodników skusiłam się również na pozycję autorstwa Pani Kamili Sławińskiej. Była to pierwsza książka o NY jaką zaczęłam czytać, co z perspektywy czasu wydaje mi się pomyłką. Jak określił to mój kolega, autorka przez część książki nie może się zdecydować czy jest Carrie Bradshaw czy Audrey Hepburn. Styl początkowo jest dziwny, trzeba się w niego wgryzać i oddzielać ziarna od plew. W tym wypadku jednak im dalej w las, tym lepiej. Po naprawdę ciężkim i nudnym początku, autorka trochę odpuściła filozoficznych wtrętów i zaczęła opisywać miasto widziane oczami kogoś ze środka. Zgodnie z rekomendacją autorki wybrałam się na Rosevelt Island, na którą jedz...

Gdy kończyłam czytać "Ostatnią arystokratkę" zaczęłam szukać informacji na temat autora. Ucieszyłam się, że jest też część druga i miałam nadzieję, że wkrótce zostanie przetłumaczona. Tak właśnie się stało - "Arystokratka w Ukropie" ukazała się w pierwszym kwartale 2016 roku. Zakupiłam książkę w formie ebooka bardzo krótko po premierze i szybko zabrałam się za lekturę. Jak w pierwszej części jest lekko, przeważnie zabawnie, czyta się błyskawicznie a wydarzenia zmieniają się jak w kalejdoskopie. Jednakże nie ma tutaj uroku nowości, a niektóre z założenia śmieszne zdarzenia już się "opatrzyły". Szalone towarzystwo na zamku dalej zalewa się orzechówką i prozakiem, pieniądze topnieją szybko, dobre pomysły kończą się tragicznie, a główna bohaterka wydaje się ostatnią normalną wśród zgrai wariatów. Orzechówka jest dobra na wszystko, a turyści to straszne muflony. To lekka i przyjemna książka, którą czyta się szybko i równie szybko zapomina. Idealn...